آیا سونامی سرطان یک شوخی است؟ | بیماری

: نیمه سال ۱۳۹۱ بود که معصومه ابتکار، رئیس سازمان محیط زیست، نسبت به سونامی سرطان اخطار داد. اون ریزگردها، تغذیه و پارازیتای ماهواره ای رو عامل سونامی سرطان عنوان کرده بود. این اخطار اون البته عکس العمل برانگیز شد، بعضی از منتقدان سیاسی اش، به اون تاختند که این اخطار، ریختن آب به آسیاب دشمنه و یه گروه دیگه که بیشتر از مسئولان بهداشتی کشور بودن، این حرفای ابتکار رو غیر کارشناسی دونستن و با اشاره به اینکه آمار سرطان در کشور فرای دنیا نیس، عنوان کردن که اتفاق عجیب و غریبی در این باره اتفاق نیفتاده.

به نقل از روزنامه فرهیختگان،سخنگوی وزارت بهداشت یه چند وقت پیش درخصوص افزایش آمار سرطان گفته بود که تعداد بیماران گرفتار به سرطان در کشور فرای کشورای پیشرفت یافته نیس و دلیل رشد جمعیت سرطانیا رو در سالای گذشته، رسیدن سن پیک جمعیت کشور به سنین میانسالی گفت؛ سنینی که در اون خطر دچار شدن به سرطان افزایش پیدا می کنه.

در روزای گذشته خبر مرگ محمدرضا رستمی، خبرنگار بخش فرهنگ، در اثر دچار شدن به سرطان عکس العملای زیادی به دنبال داشت، در حالی که بسیاری به دنبال دست دست کردن پزشکی واسه رفع مریضی اش می گردن، اما میشه این سوال رو هم مطرح کرد که به چه دلیل خبرایی مثل این این روزا، این جور فت و فراوون شنیده می شه.

در گذشته مریضی سرطان مریضی کهنسالان بود، افراد در سنین بالا به این مریضی گرفتار می شدن، اما این روزا به بخشای شیمی درمانی و رادیوتراپی بیمارستانا که سری بزنین در کنار افراد میانسال و پیر جمعیت خیلی از جوانان رو هم می ببینن. این موضوعیه که مسئولان وزارت بهداشت کمتر نسبت به اون پاسخی گفتن.

سرطان اونقدر به زندگی هر روز ما نزدیک شده که کمتر کسیه که در نزدیکانش ردی از این مریضی نبیند. این در حالیه که هر روز با پدیده هایی مثل آلودگی هوا، غذاهای اصلاح ژنتیک شده، آب نیترات دار و… مواجه هستیم و عزم جدی ای واسه مقابله با اونا مشاهده نمی کنیم.

منبع :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *