آیا سونامی ایدز ایران را تهدید می کند؟ | بیماری

: رئیس مرکز تحقیقات ایدز می‎گوید: سونامی ایدز در راه س و انگ و رد این ویروس در بین مردم و ناآشنایی همه مردم با این مریضی باعث پنهانکاری شدید اون شده. اون نگرانه که در چند سال آینده گسترش این مریضی در کل جامعه از یه درصد جمعیت کشور بگذره و سونامی ایدز در ایران شکل بگیره.

امتیاز خبر: ۹۶ از ۱۰۰ تعداد رای دهندگان ۱۱۸۸

هفته نامه پنجره –  افشین شاعری: رئیس مرکز تحقیقات ایدز می‎گوید سونامی ایدز در راه س و انگ و رد این ویروس در بین مردم و ناآشنایی همه مردم با این مریضی باعث پنهانکاری شدید اون شده. اون نگرانه که در چند سال آینده گسترش این مریضی در کل جامعه از یه درصد جمعیت کشور بگذره و سونامی ایدز در ایران شکل بگیره.

مینو قطعی، فوق تخصص مریضی‎های عفونی، یکی از پیشتازان درمان و مقابله با مریضی و عفونت ویروس ایدز در ایرانه و سال هاست در این مورد تحقیق می‎کنه، مریض می‎بیند و حرف می‎زند، اون در این مصاحبه روند گسترش این مریضی رو در ایران تشریح می‎کنه و البته از نگرانی‎ها و ترس‎‎های خود می‎گوید و در عین حال از تولید واکسن ایدز در دنیا خبر می‎دهد که تا چند سال ‎آینده وارد بازار می‎شه.

 

 

: سونامی ایدز ایران رو تهدید می کنه؟

با هم کامل این گفت‎وگو رو می‎خوانیم.
روند تغییرات ایدز در کشور ما رو چیجوری آزمایش می‎کنین؟

تغییراتی که در یکی دو سال گذشته اتفاق افتاده اینه که راه انتقال ویروس عوض شده و بیشتر از راه تماس جنسیه و این مهم‎ترین تغییره چون تعداد خانوم‎‎ها هم چندین برابر شده و روند دچار شدن هم روبه زیاد شدنه. هنوز نتونستیم این روند رو کنترل کنیم و هنوز باید خیلی کار کنیم. اطلاع‎رسانی درباره این مریضی از اول خیلی کم رنگ بوده، و این هنوزم موندگاری داره، درحالی‎که باید به‎صورت دائمی به مردم آگاهی‎رسانی شه، البته نباید وحشت بسازن.

ما باید تا سال ۲۰۲۰ به هدف ‎ـ‎۹۰‎ـ‎۹۰ برسیم، یعنی درصد افراد در خطر رو کشف کنیم و مورد پشتیبانی بذاریم، درصد بیماران گرفتار رو کشف کنیم. درصد مبتلایان رو تحت درمان ببریم، ولی ما الان یه سوم مبتلایان رو کشف کرده‎ایم. تخمین ما از تعداد مبتلایان تقریبا سه برابر میزانیه که گزارش شده.

 روش هدف دار وزارت بهداشت الان اینه که برنامه PIT رو اجرا کنه و لازم نیس که به مراکز خاصی واسه مشاوره و تست بیان و هرکی که ارائه‎دهنده خدمات بهداشتیه، می‎تونه تست ارائه کنه. الان قراره در DIC‎ها تست ایدز به رایگان انجام ‎شه و تموم کسائی که به این مراکز مراجعه می‎کنن و مصرف مواد دارن می‎تونن تست شن. و در این تست بیشترین حد در مدت یه ربع ساعت نتیجه آزمایش مشخص می‎شه.

مریضی ایدز از کی به ایران اومده و چه الگو‎هایی رو سپری کرده؟.

از همون اول، WHO به همه کشور‎ها تست داد و همون موقع مشخص شد که دریافت کننده‎‎های فرآورده‎‎های خونی در حدود چهار تا شش درصد گرفتار هستن؛ چون ما عامل هشت خونی رو از فرانسه می‎آوردیم. این مریضی به ایران هم وارد شد. در همه دنیا هم خون و فراورده‎‎های خونی اولین عامل انتقال این ویروس بود. البته خیلی زود این عامل کنترل شد و به‎تدریج ما به‎سمت انتقال جنسی می‎رفتیم که یهو اپیدمی در زندان‎‎ها بین مصرف‎کنندگان مواد مخدر تزریقی به دلیل سرنگ مشترک ایجاد شد.

  دهه ۷۰ بود که در زندان کولونی‎‎های این مریضی به‎وجود اومده بود؟

بله و بعد با برنامه کاهش آسیب که ایران عالی اونو اجرا کرد. این ویروس در معتادان کنترل شد اما الان بدیش اینه به‎سمت انتقال جنسی رفته. مسئله مهم اینه که جوانان نسبت به این موضوع آگاهی ندارن، آموزش و پرورش چیزی در مورد مسائل جنسی یاد نداده، نه پدر و مادر‎ها آموزش میدن و نه تلویزیون صحبت می‎کنه؛ پس جوانان وارد محیطی می‎شن که همه چیز در دور و بر اون‎ها هست و بالطبع وقتی آموزش ندارن خیلی زود به‎سمت آسیب‎‎های اجتماعی و بی‎بند و باری‎‎ها می‎روند. تازگیا مصرف مواد روانگردان هم به اون اضافه شده و خیلی مشکل‎ساز شده و من باور دارم که مسئله تزریق مواد باعث افزایش ایدز می شه.

به‎طور روشن بفرمایید آگاهی‎‎هایی که جوانان لازم دارن، چه نکاتی هست؟

اول اینکه در مورد رابطه زناشویی ایمن و کلا در مورد این غریضه طبیعی باید بدونن. آموزش و پرورش باید در این مورد به دانش آموزان آموزش‎‎هایی رو بده. سن ازدواج بالا رفته و اندازه ازدواج پایین اومده و این یه واقعیتیه که در جامعه ما هست. در آخر این جوانان واسه جواب به این غریضه با هم تماس دارن، باید به اون‎ها یاد بدیم که رابطه زناشویی ایمن چیه و واسه پیشگیری از ایدز از راه تماس جنسی چیکار باید کنن. ما در انگلیسی می‎بگیم (A .(ABC یعنی خویشتنداری که اگه فرد بتونه بکنه خیلی خوبه. B یعنی وفاداری؛ یعنی فرد فقط یه شریک جنسی داشته باشه. C یعنی به کار گیری کاندوم. این‎ها رو باید یاد بدیم و کاندوم باید در اختیار جوانان باشه. الان کاندوم کم شده و قیمتش بالا رفته و این مسئله واسه مریضی‎‎های مقاربتی و ایدز مشکل ایجاد می‎کنه.

مواد روانگردان چیجوری موثر بوده؟

وقتی آدمایی مواد روانگردان استفاده می‎کنن، نمی‎تونن تصمیم بگیرن که کار درست چیه؛ پس اصلا از کاندوم استفاده نمی کنن. این ماده متانفتامین که در روانگردان‎ها هست یه مقدار نیاز‎های جنسی رو هم بالا می‎برد. خیلی از کسائی که به ما مراجعه می‎کنن می گن ما از این استفاده می‎کنیم، این موجب ایدز می‎شه؟ و معلوم می‎شه که این مواد مورد استفاده قرار می‎گیرد.

یه پدیده‎‎هایی هست که درباره اون خیلی کم صحبت می‎شه، مسائلی مثل روابط خارج از خونواده یا مسائل بین دو جنس موافق این مسائل هم هست؟

 بله هست. هموسکشوالی (همجسن گرایی) هست و تازگیا موارد مثبت رو در بین این افراد می‎بینیم. تماس خارج از خونواده که از نظر شرعی ازدواج موقت هم می‎تونه باشه هست، پس تعداد شریک جنسی بیشتر می‎شه و از نظر پیشگیری از ایدز و مریضی‎‎های مقاربتی وقتی آگاهی نداشته باشن می‎تونه خیلی مشکل‎ساز شه.

 
  تازگیا در جامعه خیلی می‎شنویم که افراد روسپی و کسائی که تن فروشی می‎کنن قسمت بزرگی از مبتلایان هستن، در این مورد شما وضعیت رو چیجوری می‎ببینن؟

ما مطالعه‎ای روی این افراد در سطح ایران انجام دادیم. یه چیزی حدود ماکزیمم ۴. ۵ تا پنج درصد اون‎ها گرفتار بودن ولی چیزی که ما دیدیم این‎ها متاآمفتامین (روانگردان) خیلی زیاد استفاده می‎کنن، به‎خصوص اون‎هایی که اعتیاد هم دارن، واسه اینکه بتونن جواب مشتری بیشتری رو بدن و همین باعث می‎شه که از مشتری نخوان که از کاندوم استفاده بکنه.

 

 

در مورد این گروه چه پیشنهادی دارین؟

 از نظر من این گروه از افراد هرچند کم وجود دارن و نمی‎شه اون‎ها رو رد کرد، فقط باید اون‎ها رو سالم نگه داریم تا جامعه رو گرفتار نکنن و جامعه سالم بمونه و این یه واقعیته که ما سال‎‎هاست داریم می‎بگیم.

از این جمعیت یه برآورد دارین که چه تعداد هستن؟

 من آمار دقیق این‎ها رو ندارم چون یه تعداد از این‎ها اصلا در خیابون نمی‎ایستند و با تلفن کار می کنن و یه تعداد به‎طور محدود در مراکزی هستن که در اونجا تحت مراقبت خدمات میدن که خیلی غیررسمیه. اصلا نمی‎شه برآورد کرد. مشکل ما بیشتر با کسانیه که دچار اعتیاد می‎شن و واسه اینکه پول بیشتری به دست بیارن، می‎خواهند مشتری بیشتری داشته باشن، این رو به ما در پرسشنامه به ما گفتن؛ چون ما با بعضی روسپی‎‎های شهر تهران مصاحبه کردیم، گفتن که اگه مشتری به ما پول بیشتری بده ما از اون نمی‎خواهیم که از کاندوم استفاده کنه. این به دلیل احتیاجیه که دارن، باید این افراد رو تحت مراقبت قرار داد و اعتیاد این‎ها رو درمان کرد که دست کم اینجور مشکلاتی پیش نیاد. به کار گیری کاندوم و فرهنگ به کار گیری کاندوم در کشور ما خیلی پایینه و در این مورد باید بیشتر آموزش داده شه.

در مقابله با ایدز فکر می‎کنین که کجا‎ها نقاط بحرانیه که باید بیشتر روی اون تمرکز کنیم تا بتونیم این کوه رو بیشتر از زیر آب بیرون بیاریم و ببینیم؟

این افراد در جامعه هستن، در موارد جدیدی که شناسایی می‎شن اصلا خودشون هم باورشون نمی‎شه که HIV دارن و آدم‎‎های به طور کامل معمولی هستن؛ پس این‎ها در جامعه هستن و فقط باید از اون‎ها بخوایم که بیان و آزمایش بدن. در این موارد جدید بعضی وقتا هیچ‎کدوم کار خطرناک و خاصی هم نداشته‎ان، یعنی نه اعتیاد دارن و نه… و فقط قبل از ازدواج تماس جنسی داشتن و خودشون نمی‎دونسته ان که گرفتار هستن و ازدواج کردن و همسرشون رو هم گرفتار کرده‎ان؛ پس این ویروس در سطح جامعه داره پیش می‎رود و نمی‎شه گفت که به قسمت خاصی باید بریم، همینه که می‎گویم باید به همه جوانان آموزش داده شه که بیان و بیشتر تست بدن.

انجام این تست یه مقدار ممکنه بحران‎‎های روحی و روانی بسازه و استرس و فشار بسازه، این‎طور نیس؟

 اصلا همچین چیزی نیس؛ اول اینکه همه باید این رو بدونن که این یه مریضی قابل کنترله و اگه هم مریضی رو دارن باید بیان و مشاوره بگیرن و اتفاقا خیلی هم بهتره چون تحت درمان قرار می‎گیرند؛ بهترین راه پیشگیری همینه و این یه واقعیته که ما باید افراد HIV مثبت رو کشف کنیم و تحت درمان بذاریم چون خیلی چیز‎ها رو نمی‎دانند و فکر می‎کنن که مریضی کشنده س یا آگاهی اون‎ها واسه علم ۳۰ سال پیشه؛ پس وحشت می‎کنن و ممکنه اصلا نیایند. پارسال یه اتوبوسی که راه انداختن واسه تست ایدز، خیلی عالی بود، گفتن بیایید تست بدین اما بعضی اونقدر علیه این کار شعار دادن که متوقف شد.

 

باید اینجور جا‎هایی رو بسازن و جوانان رو تشویق کنن. کارشناسان عفونی پیش من می‎آیند و می گن تو تهران این همه بیلبورد و تبلیغات شهری هست اما به چه دلیل حتی یکی در مورد ایدز نیس. یکی از راه‎‎های آگاهی رسوندن همین کاراس! باید واسه آگاهی‎رسانی درباره ایدز بیلبورد و بنر شهری داشته باشیم و همه جا در سطح شهر درباره ایدز صحبت شه.

 گروه سنی خاصی هستن که الان بیشتر در برابر دچار شدن باشن و لازم باشه برن و همه آزمایش بدن؟

 در مطالعاتی که کردم درصد بالایی در دوره دبیرستان هم تماس‎‎هایی داشتن و از اونجا روابط رو شروع می‎کنن ولی گروه سنی که باید واسه تست ایدز مراجعه کنن از ۲۰ سالگی شروع می شه. ما می‎خواهیم که دست کم افراد بین ۲۰ سال تا ۵۰ سال همه بیان و تست بدن.

 شما اینجور تقاضایی رو مطرح کنین، امکاناتش هست؟

 بله، ۱۰۰درصد. ما معتقدیم کسائی که رفتار پر خطر دارن همه باید بیان و تست بدن؛ رفتار پر خطر مثل تماس جنسی بدون کاندوم، چند شریک جنسی، اعتیاد، داشتن همسر و شریک جنسی هم‎زمان، به کار گیری مواد روانگردان. الان خون و فرآورده‎‎های خونی مشکل‎ساز نیس. اما آقایانی که چند شریک جنسی دارن، تعدادشون زیاده و با وجودی که همسر دارن بعضی ازدواج موقت هم دارن، حتما این افراد هم باید تست بدن.

هزینه‎ تست سریع ایدز در چه حدودیه؟

 تست سریع واسه آزمایشگاه خصوصی رو نمی‎دانم چون معمولا وزارت بهداشت به آزمایشگاه خصوصی کیت تشخیصی نمی‎دهد.

 برنامه‎‎های وزارت بهداشت رو کافی می‎دونین یا بر اون نقدی دارین؟

برنامه‎‎های وزارت بهداشت از نظر روش هدف دار و علمی چون من از اول در جریان هستم درست نوشته شده ولی بقیه بخش‎‎‎ها همکاری نمی‎کنن. بودجه‎ای که باید واسه ایدز بذارن هیچ‎وقت در اختیار وزارت بهداشت نیس.

 بقیه بخش‎‎هایی که می‎تونن کمک کنن کدوم‎‎ها هستن؟

 همه بخش‎ها. ایدز فقط یه مشکل بهداشتی نیس و یه مشکل اجتماعیه و همه از بهزیستی و بیمه و… باید کمک کنن. آموزش و پرورش باید آگاهی بده، تلویزیون باید آگاهی درست بده.

 به بیلبورد‎ها و تبلیغات شهری هم اشاره کردین، در این مورد توضیح بیشتری بفرمایید.

 شهرداری دو تا بیلبورد درباره ایدز گذاشت اونقدر سر و صدا کردن تا برداشتند وگرنه شهرداری حاضر به کمک بود و از نظر کار‎های سلامت شهرداری خوب کار می‎کنه. اون‎هایی که با این تبلیغات مخالف هستن مانند کبک سرشون رو در برف فرو برده‎ان و واقعیت‎‎ها رو نمی‎بینن.

 این مخالفت که شما می‎گویید از طرف چه افرادیه؟

نمی‎دانم. شاید فرهنگیه. نمی‎دانم چه کسائی هستن. ما مشکل شرعی در مورد مقابله با ایدز نداریم و تموم آیات عظام این کار رو تایید کرده‎ان و از این وضعی که هست نگران شده‎ان و در همون اول اپیدمی هم که رهبر انقلاب به هر سه قوه دستور دادن. پس اگه کسی مخالفت می‎کنه نگاه منفی خودشه.

مثل مسئله پخش سرنگ که همون موقع هم مخالفت‎‎هایی بود و شما جزو کسائی بودین که تاکید داشتین که سرنگ رایگان به معتادان بدن.

 صحبت من علمیه و به کار‎های دیگه کاری ندارم. من می‎گویم وقتی شما می‎گویید برنامه کاهش آسیب؛ یکی از کار‎ها دادن متادونه، یکی دادن سرنگ و سوزنه، نمی‎شه که یکی رو ر‎ها کرد و بگیم ما فقط متادون می‎بدیم. مریض به من می‎گوید من دوست دارم تزریق کنم و این رو کنار نمی‎گذارم، من باید به این فرد سوزن بدهم یا نه؟ ما یاد گرفته‎ایم که خدمات بهداشتی رو واسه تموم مردم انجام بدیم. ما این برنامه رو نداریم که آدم‎‎های بد رو کنار بذاریم، خیلی از آدم‎‎ها هستن که واسه جامعه مشکل‎ساز هستن ولی باید هر طور که شده به فکر سرویس دهی بهداشتی به اون‎ها با روش خودشون باشیم.

 اون زمان آیت‎الله شاهرودی، رئیس قوه قضائیه بودن و ایشون با پخش سرنگ موافقت کردن و قضیه رو تصویب کردن.

بله و یه تبصره گذاشتن که ما این معتادان رو خیلی به زندان نفرستیم چون هرچه بیشتر کسائی رو که اعتیاد دارن تو یه جا جمع کنیم، امکان اینکه این مریضی‎‎ها رو به هم انتقال بدن بیشتره چون زندان از نظر بهداشتی جاییه که خیلی راحت این مریضی‎‎ها رو به هم انتقال میدن و از اونجا به‎جامعه آورده می‎شه و این باعث شد که به‎خاطر مواد واسه مصرف شخصی به زندان فرستاده نشن و به مراکز رسمی پخش متادون برن. این کار خیلی اثر کرد ولی بعد از اینکه سیستم عوض شد، تبصره‎‎ها و آیین‎نامه‎‎هایی که هنوز قانون نشده بود، متوقف ‎شد و بعد از اون دیگه تکرار نشد.

 

 

 

الان دوباره آمار دچار شدن در زندان‎ها نگران‎کننده س؟
 الان دوباره جمعیت در زندان زیاد شده، هر چقدر جمعیت رو در زندان اضافه کنین بدتره. جمع کردن معتادان در زندان و تو یه جا غلطه، این‎ها نباید تو یه جا جمع شن.

غیر از زندان بحث دیگرتون فقط تماس جنسی خارج از عرفه، مثلا حاشیه شهر‎ها و بیغوله‎‎ها هنوز هستن…

 همیشه از نظر بهداشتی مشکل سرویس دهی به حاشیه شهر‎ها رو داریم، چون جزو سیستم نبوده‎ان. وقتی که برنامه‎ریزی کردن، حاشیه شهر نداشتن و از ده شروع می‎شد و تا مرکز استان می‎اومد ولی الان خیلی از رفتار‎های پرخطر و آسیب‎‎های اجتماعی در حاشیه شهر‎ها اتفاق می‎افتد. الان دارن سیستم رو عوض می‎کنن و برنامه‎ریزی جدید هم شده تا به حاشیه شهر‎ها هم خدمات بهداشتی ارائه شه.

در مورد کاندوم یه مشکل دیگه هم هست که صحبت کردن درباره اون خلاف سیاست و برنامه پیشرفت جمعیت معرفی می‎شه. در این مورد نظر شما چیه؟

مسئله رشد جمعیت با مسئله افزایش و رشد مریضی ایدز رو باید از هم جدا از هم کنیم؛ چون گروه هدف اون‎ها هم فرق می‎کنن، در مراکز بهداشتی که قبلا واسه پیشگیری از حاملگی کاندوم داده می‎شد، لازم نیس کاندوم پخش شه اما باید واسه آدمایی که رفتار پر خطر جنسی دارن فکری بکنیم! این واسه پیشگیری از ایدزه و گروه اون‎ها هم با خونواده‎‎هایی که باید بچه دار شن، فرق می‎کنه. وقتی یه دستور داده می‎شه باید به فکر بقیه هم باشن، اگه کاندوم در مراکز واسه معتادان و افراد روسپی مجانی نباشه، قیمت کاندوم بالا می‎رود و الان این‎طور شده. جوون پیش من می‎آید، می‎گویم به چه دلیل از کاندوم استفاده نمی‎کنی؟ می‎گوید گران شده. این یه معضله و باید واسه این منظور خاص کاندوم وجود داشته باشه.

 یکی از مشکلاتی که افراد گرفتار دارن بحث اون زمان و همین باعث مخفی کاری می‎شه. این موضوع رو شما چیجوری می‎ببینن؟

کاهش انگ در صورتی اتفاق می‎افتد که آگاهی جامعه بالا باشه. وقتی که مردم آگاهی ندارن، وحشت می‎کنن و این افراد با مریض مقابله می‎کنن نه با مریضی. بالا رفتن آگاهی کار رسانه‎‎هاست. باید به‎طور دائمی کار کنن چون خیلی‎ها حقایق رو نمی‎دانند و فکر می‎کنن اگه کنار مریض بشینن این مریضی رو می‎گیرند و نمی‎دانند که راه‎‎های انتقال مریضی چقدر محدوده.

از نظر علمی درسته که بگیم ممکنه کسائی وجود داشته باشن که ۱۰ ساله که گرفتار هستن ولی هنوز به علائم مریضی نرسیده‎ ان؟

 بله. اکثرا همین‎طور هستن. همین‎‎ها هم باعث انتقال می‎شن چون وگرنه مراجعه می‎کنن و کنترل می‎کنن؛ پس یا اونقدر مریض هستن و علایم مریضی آشکاره که مشخص می‎شه و این افراد اصلا تماس جنسی ندارن تا به کسی انتقال بدن. اون کسی انتقال می‎دهد کسیه که خودش نمی‎دونه و در ظاهر سالمه.

 در مورد درمان HIV هم بفرمایید، اگه به موقع تشخیص داده شه چقدر افراد می‎تونن زندگی طبیعی داشته باشن؟   

 
 این مریضی با درمان قابل کنترله؛ مثل مریضی‎‎های طولانی دیگه مانند دیابت، تیروئید و مریضی‎‎هایی که باید دائم دارو بخورند و با علم فعلی دارن زندگی می‎کنن و هر اونم ممکنه درمان قاطع اون پیدا شه. ولی داروها، این مریضی رو کنترل می‎کنن و دیگه HIV کشنده نیس و افراد گرفتار می‎تونن عمر طبیعی داشته باشن و این به شرطیه که مراجعه کنن و تحت درمان باشن.

این دارو‎ها تحت پشتیبانی دولته و هزینه چندانی واسه فرد گرفتار نداره. دارو مجانیه و تموم مراقبت و آزمایش‎‎هایی که مربوط به درمانه همه رایگان به وسیله وزرت بهداشت ارائه می‎شه.

این افراد می‎تونن صاحب بچه سالم باشن؟

بله اون‎هایی که یکی از زن و شوهر مثبت و یکی منفیه، واسه اون‎ها اسپرم واشینگ می‎کنیم و با‎ ای ایشون اف، خانوم می‎تونه بچه دار شه و تا الان هم تعداد زیادی داشته ایم که بچه‎دار شدن. اگه خانوم مثبت و آقا منفیه هم می‎توانیم IUI کنیم، اسپرم آقا رو به خانوم تلقیح می‎کنیم و بعد هم به خانوم دارو می‎بدیم تا بچه گرفتار نشه و در رحم خودش بچه رو نگه می‎داره. اگه کسائی که گرفتار هستن از قبل بدونن و درمان رو واسه اون‎ها شروع کنیم، این کار شدنیه. حتی در خیلی از موارد داشته ایم که هر دو مثبت بودن، این افراد هم می‎تونن بچه دار شن، فقط باید بدونن و به موقع مراجعه کنن تا اون‎ها رو تحت درمان بذاریم و اگه ندونن بچه هم گرفتار می‎شه. فقط معمولا از اون‎ها می‎خواهیم که به بچه شیر ندن چون شیر دادن یکی از راه‎‎هاییه که ویروس رو انتقال می‎دهد و حتی دولت امکانات جفت و جور شیر خشک رو هم واسه این افراد داره.

چند وقت پیش خبر‎هایی منتشر شده بود که داروی درمان قطعی پیدا شده که ویروس رو به طور کامل از بین برده بود، این خبر چقدر جدیه؟

خیر هنوز از نظر علمی هیچ‎کدوم از این دارو‎ها تایید نشده و چیزی که این‎بار در کنفرانس بین‎المللی ایدز ارائه شد شاید تا دو، سه سال آینده واکسن موثر ایدزه که استرالیا داره رویش کار می‎کنه و تا همین چند وقت دیگه که خیلی هم دور نیس وارد بازار می‎شه. واکسنی که بالای درصد پیشگیری کنه.

در مورد آینده مریضی ایدز در کشور هم بفرمایید.

 ما از نظر اپیدمی سه تا فاز داریم؛ یکی فاز LOW، ما از اون مرحله به مرحله متمرکز اومدیم؛ یعنی الان در افراد با رفتار پرخطر بالای پنج درصد گرفتار داریم و در جمعیت کل هنوز گسترش دچار شدن زیر یه درصده ولی اگه همین‎طور پیش بریم به مرحله سوم که مرحله گسترش عمومیه می‎رسیم که مثل آفریقا و هند در حالت گسترش در جامعه عمومی تعداد مبتلایان در جمعیت کل بیشتر از یه درصد و در جمعیت پرخطر بیشتر از
پنج درصده.

شما این نگرانی رو دارین که ما به این سمت بریم؟

 بله.  چندتا کشور بودن که این مرحله رو گذراندند و بعد کنترل کردن و بعد از اینکه مثل یه بمب ترکید و یه پیک داشتن، تونستن کنترل کنن.

تایلند یکی از اوناس، ۴۰ درصد کل جمعیتش گرفتار بودن و الان عالی کنترل کرده. بخش مهم درآمد کشورش از SEX WORKER بود ولی تونست کنترل کنه. کشور‎های آفریقایی هم با کمک درمانی که از NGO‎‎های آمریکایی و اروپایی گرفتن در بعضی از کشور‎ها که ۶۰ درصد جمعیت HIV مثبت بودن، به‎خصوص کشور‎های زیر صحرای آفریقا که ۲۵ درصد جمعیتش گرفتار بودن هم تونستن روند رشد رو کنترل کنن. با اینکه ساختار بهداشتی اون‎ها از ما خیلی پایین‎تره و زیربنای بهداشتی ما استاندارده ولی اون‎ها تونستن کنترل کنن و آگاهی برسانند ولی ما نه؛ کشور‎های اروپایی هم که از همون اول در کنترل HIV موفق بودن.

 فکر می‎کنین این خطر که در جمعیت کلی هم بالای یه درصد شه، با همین روند چند سال دیگه به این مرحله می رسیم؟

 چون صعودی بالا می‎رود حساب نداره، ممکنه دو سال دیگه و شاید زودتر اتفاق بیفته و ممکن هم هست که الان شده باشه و ما اطلاع نداشته باشیم.

الان بیشترین تمرکز گسترش در داخل کشوره یا آدمایی که به خارج کشور سفر می‎کنن و برمی‎گردند.

 الان اصلا لازم نیس که روی خارج سفر کرده‎ها متمرکز شید، اون مزید بر دلیل می‎شه ولی اتقاق مهم در داخله.

NGO‎ها و خود مردم به اندازه کافی وارد این بخش واسه کنترل مریضی شده‎ان و نقش خود رو اجرا می‎کنن یا اصلا لازمه که مردم وارد شن؟

 در همه جای دنیا NGO‎ها با کمک دولت خیلی تونسته ان مو ثر باشن. ما بدیش اینه NGO‎ای که به‎طور موثر در مورد ایدز کار کنه، نداریم ولی یکی چیز عالی داریم که از NGO بهتر کار می‎کنه و اون باشگاه یاران مثبته که اولین اون در مرکز ما در بیمارستان امام خمینی (ره) بود و الان ۲۵ تا از این باشگاه‎ها در ایران داریم و خود افراد HIV مثبت در این باشگاه‎ها هستن و آموزش می‎بینن، این‎ها بهترین آدمایی هستن که می‎تونن واسه کنترل ایدز در کشور موثر باشن و به بقیه آموزش بدن.

 باشگاه یاران مثبت چیجوری کار می‎کنه و فعالیت اون به چه صورته؟

 افراد HIV مثبت و کسائی که گرفتار نیستن ولی از افراد خونواده مبتلایان هستن، تحت سرپرستی و برنامه‎ریزی سازمان ملل هستن و در مورد مریضی و درمان آگاهی پیدا می‎کنن.

 الان دو تا خط Hot line داریم که از همه جا زنگ می‎زنند و این افراد مردم رو راهنمایی می‎کنن و آموزش میدن. خودشون هم توانا می‎شن و آگاهی پیدا می‎کنن و به سطح جامعه می‎روند و می‎تونن موارد جدید پیدا کنن و اون‎ها رو راهنمایی کنن که واسه درمان بیان.

 اگه در جامعه انگ ایدز ورداشته شه، این‎ها می‎تونن خیلی بیشتر کار کنن. خیلی‎‎ها اصلا نمی‎خواهند که چهره‎شون مشخص شه وگرنه می‎تونن بیشتر به تلویزیون بیان و آگاهی بدن و بیشتر با مردم صحبت کنن.

 

به‎خاطر این انگ حتی خیلی‎‎ها هستن که خونواده درجه یه اون‎ها هم در جریان نیس. این افراد خودشون در این باشگاه توانا می‎شن و بعد در جامعه واسه درمان بقیه مبتلایان و تعهد به درمان و مشاوره با افراد گرفتار کار می‎کنن. وقتی که اینجا جمع می‎شن احساس می‎کنن که تنها نیستن و شروع به فعالیت می‎کنن و دیگه باعث نمی‎شن که افراد دیگری گرفتار شن. به‎عنوان یه NGO اینجا آدمایی رو داریم که می‎تونن حتی برنامه تحقیقاتی و آموزشی بنویسن. در نتیجه هم خودشون فعال هستن و احساس می‎کنن که می‎تونن کمک کنن و هم زندگی بهتری دارن و اکثرا اگه هم سابقه اعتیاد داشته‎ان ترک کرده‎ان و همدیگه رو تشویق می‎کنن 

منبع :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *