آیا سفر با مشکل قلبی مجاز است؟ | بیماری

سفر با مشکل قلبی مجازه؟

واسه آدمایی که از نزدیک با بیماران قلبی در رابطه هستن و یکی از دور و بریا شون از این مریضی رنج می بره، موضوع طفره رفتن مریض و  خونواده اش از سفر کردن خیلی غریب نیس.

نمیشه استرس سفر رو رد کرد، چون سفر می تونه فرد رو در  معرض خطرهایی  بذاره  که در خونه خود از اونا دور بوده، مثل نشستنای دراز مدت، کمبود اکسیژن، پرواز در ارتفاعات، قرار گرفتن در برابر آب و هوای سرد و گرم و انجام فعالیتای بدنی زیادتر از اندازه عادی مانند حمل کردن چمدونای سنگین. پس لازمه بیماران قلبی محدودیتای خود و روش برخورد با اونا رو بدونن تا در طول سفر دچار مشکل نشن.

 

آمادگیای قبل از سفر

بهتره چند هفته قبل از شروع مسافرت، به برنامه های ورزشی متوسط بپردازید و به مرور با نزدیک شدن به زمان سفر بر شدت اون اضافه کنین. البته شما باید فعالیتای ورزشی خود رو در طول  سفر هم ادامه  بدین  که آسونترین اونا پیاده روش و معمولا در هر جا و زمان قابل اجراست.

 

کنترل وزن و رعایت یه رژیم سالم غذایی هم به بهتر شدن آمادگی جسمی شما و در آخر ، تحمل راحت تر استرسا کمک می کنه، البته واسه اینکه این برنامه ها واسه شما اثر داشته باشه، باید ماه ها قبل از سفر به اون توجه کنین.

 

سرد و گرم سفر

بدن ما با گرما در مقایسه با ارتفاع آروم تر و دیرتر تطبیق پیدا میکنه. با قرار گرفتن در برابر گرما سیستمای مختلفی در بدن به راه میفته، مثل جمع شدن خون در قسمتای سطحی (پوست) واسه خنک تر کردن بدن، افزایش برون ده قلبی، افزایش ضربان قلب و افزایش فشار خون که همه اینا منتهی به افزایش کار قلب می شه.

هم اینکه در صورت همراهی گرما با ورزش و رطوبت، بازم نیاز به افزایش برون ده قلبی زیاد می شه.

هنگام ورزش لازمه خون به عضلات بره و افزایش فعالیت ماهیچه ها منتهی به تولید بیشتر گرما می شه و واسه خروج این گرما از بدن، قلب باید کار بیشتری کنه و اگه در این شرایط رطوبت هم به محیط اضافه بشه، بازم به کار اون اضافه می شه.

با اطلاع از این موارد، بهتره قبل از سفر در شرایطی نزدیک به شرایط مقصد ورزش کنین تا راحت تر با گرما تطبیق یابید.

برنامه های ورزشی باعث می شن کارآیی غدد عرق پوست زیاد شه و قلب با افزایش دما تطبیق بیشتری پیدا کنه. این تطبیق باعث کاهش تعداد ضربان قلب و کمی افزایش در دمای مرکزی بدن می شه.

تحقیقات نشون داده زنان بهتر از مردان با گرما و رطوبت مناطق جور واجور تطبیق پیدا می کنن.

در ارتفاعات بهتره فعالیت خود رو روزای اول سفر در هوای گرم کم کنین و به مرور بر اندازه اون اضافه کنین. زمان یکی بودن کامل یک تا دو هفته س

مصرف مقدار زیاد مایعات و به کار گیری لباسای مناسب و خنک رو هم یادتون نره.

در مقایسه با گرما و ارتفاع ، بدن آدم با سرما تطبیق پیدا  نمی کنه و بیماران قلبی در برابر مشکلات به وجود اومده به وسیله سرما بسیار خطرپذیر هستن.

در مناطق معتدل، اندازه مرگ ومیر یا دچار شدن به بیماریای قلبی عروقی در فصول سرد سال در بیشترین حد خوده. سرما باعث انقباض عروق محیطی، افزایش فشار خون ماکزیمم و در آخر، افزایش بار قلب می شه و در کنار هم بودن سرما، ارتفاع و ورزش کردن به اندازه کار قلب بسیار اضافه می کنه.

واسه تحمل بیشتر سرما بهتره این موارد رو رعایت کنین:

مدت زمان بودن در هوای سرد بیرون رو محدود کنین.

بدن خود رو گرم و خشک نگه دارین.

با پیچیدن شال یا پارچه ای دور دهن و بینی خود، هوای گرم تری رو تنفس و به علایم قلبی خود به طور کامل توجه کنین.

 

به این پیشنهادا عمل کنین

– اگه آترواسکلروز (تصلب شرایین) داشته باشین، حتما باید قبل از سفر از دید وضعیت عروقی بررسی شید تا باز بودن رگ هاتون مورد تایید قرار بگیره.

 

– اگه جزو اونایی هستین که در طول یه سال گذشته، جواب آنژیوگرافی یا تستای استرسی قلب‏شون منفی بوده، می تونین با ادامه مصرف داروهای قبلی تون به سفر برید.

 

– اگه در طول شش ماه گذشته، تحت جراحیایی مثل بای پس یا آنژیوپلاستی واسه بهتر شدن وضعیت جریان خون قلب خود قرار گرفته‏اید، می تونین با خیال راحت سفر کنین، البته مثل هر جراحی قلب دیگه، بهتره تا دو هفته بعد از جراحی به استراحت بپردازید، بعد مبادرت به سفر کنین، ولی اگه دچار مشکل احتقانی قلب یا دارای سابقه بی نظم بودن ریتم قلب (آریتمی) هستین، باید بعد از کنترل وضعیت مریضی تون به سفر برید.

 

– اگه علاوه بر مریضی قلبی تون به دیابت هم گرفتار هستین، حتما نظر دکتر متخصص رو درباره سفر کردن جویا شید.

– بیماران قلبی در صورت به کار گیری هر وسیله نقلیه به خصوص هواپیما باید از نشستن طولانی مدت دوری کنین.

 

– ملاحظات قلبی در سفرهای هوایی مهم هستن. کلا، اون دسته از بیماران قلبی که می تونن بدون مشکلاتی مثل درد قفسه سینه یا تنگی نفس، حدود یه کیلومتر قدم بزنن یا از ۱۲ پله بالا برن، قادر به سفرهای هوایی یا فعالیتای متوسط در ارتفاعات هستن. حتی آدمایی که مشکل ریوی همزمان دارن، اگه مریضی اونا خوب کنترل شده باشه قادر به تحمل این شرایط هستن.

 

– در سفر به مناطقی که ارتفاعی بالاتر از سطح دریا دارن، یکی بودن با ارتفاع مهمه، به خصوص درباره بیماران قلبی این موضوع اهمیتی دوبرابر پیدا می کنه. پیشنهاد می شه این ادما از فعالیتای شدید بدنی در چند روز اول سفر بپرهیزند و به بدن خود فرصت بدن به آرومی با شرایط جدید تطبیق پیدا کنه.

 

– اگه دارای دستگاه ضربان ساز قلبی یا پس میکر هستین، باید اطلاعات لازم رو در باره بررسی اون داشته باشین، قادر به اندازه گیری فشار خون و نبض خود باشین و بتونین نامنظمیای نبضتون رو تشخیص بدین.

 

– وضعیت مقصد خود رو به طور کامل بررسی کنین و به نکاتی مثل ارتفاع محل، دمای محل و وضعیت آلودگی هوای منطقه توجه کنین.

 

– بیشتر از نیازتون با خود دارو ببرین تا در حوادث پیش بینی نشده با مشکل مواجه نشید.

 

– همه نسخه های دارویی خود رو همراه با نام ژنریک اونا همراه ببرین، چون گاه نام تجاری داروها به خصوص اگه به سفرهای  بین المللی می رید، فرق داره.

داروها رو به جای گذاشتن در ساک و چمدون، در کیف دستی خود بذارین تا هم راحت تر به اون دسترسی داشته باشین و هم اگه وسایل شما در بین سفر مفقود شد، از داروهایتان محروم نشید

– پیشنهاد پزشکان به بیماران قلبی اینه که تا دو هفته بعد از شروع یه داروی جدید مبادرت به مسافرت نکنن، از جمله دلایل اونا تداخل اثر بعضی داروها با شرایط موجود در سفر مثل تغییرات دمان و ارتفاعه.

 

– اگه گرفتار به فشار خون هستین، ممکنه فشار شما کمی در ارتفاعات زیاد شه ولی در آخر بدن شما با شرایط جدید تطبیق پیدا میکنه.

 

– اگه قصد پرداختن به ورزشایی سنگین مثل اسکی و کوهنوردی در ارتفاعات بالا رو دارین، بهتره با متخصص قلب خود مشورت کنین و تحت آزمایش غربالگری قرار گیرید، چون این آزمایشا باعث مشخص شدن مشکلات مخفی قلب و محدوده توانایی بدنی شما می شن.

 

– بهتره تموم افراد با سابقه بیماریای قلبی یا کسائی که در برابر بیماریای قلبی هستن ، در طول سفر پرونده پزشکی خود رو که شامل اطلاعات زیره، همراه داشته باشن.

آخرین آزمایشا و معاینات پزشکی

آخرین نوار قلبی و تستای دیگه قلبی

کارای انجام شده مثل اعمال جراحی، بای پس و آنژیوگرافی

فهرست داروهای مصرفی فعلی

شماره تلفن دکتر خانوادگی که در جریان مریضی فرد قرار داره.

 

هر فردی در صورت داشتن هر کدوم از موارد زیر جزو افراد در خطر مریضی قلبی حساب می شه:

سابقه مصرف سیگار (بیشتر از ۱۰ سال)، داشتن فشار خون بالا، سن بالای ۶۰ سال، کلسترول بالا و چاقی شدید.

 

این علائم رو دیدید، پیش دکتر برید

اگه در طول سفر هر کدوم از نشونه ها و علایم زیر رو مشاهده کردین حتما به دنبال پیگیری و دریافت مراقبتای پزشکی باشین:

نبض بی نظم یا نبض بسیار تند (بیشتر از ۱۰۰ ضربان در دقیقه) یا بسیار کنه (پایین تر از ۵۰ تا در دقیقه)

تنگی نفس

سبکی سر

خستگی بیشتر از اندازه و شدید

ایجاد ورم در اندام تحتانی

نشونه های حمله قلبی

درد قفسه سینه به صورت احساس فشار و سنگینی با منتشر کردن به گردن یا فک یا حتی بازوی چپ

احساس تعریق و تهوعگاهی علایم غیرمعمول هم مثل درد معده ای که با داروهای معده آروم نمی شه، ولی با نشستن و استراحت بهتر می شه، دیده می شه.

افراد دیابتی ممکنه درد قفسه سینه رو تجربه نکنن، ولی ممکنه نشونه هایی مثل سبکی سر، خستگی و یا کوتاهی نفس هم داشته باشن.

فرآوری : نیره ولدخانی

بخش سلامت تبیان

منابع :

هفته نامه سلامت (شماره ۳۱۲) – دکتر ارشمیدس صنعتی، متخصص قلب و عروق، استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران

هفته نامه سلامت (شماره ۸۵) – دکتر لیلا صدیق

 

منبع : tebyan.net

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت آکا

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *