جمع بندی فصل 15
فصل سوم 17
محدوده مطالعاتی 17
معرفی استان مازندران 18
معرفی شهر بابل 20
نام شناسی 21
نام‌های پیشین 21
تغییر نام بابل 21
جغرافیا 22
وضعیت جوی 23
رودخانه‌ها 23
موقعیت جغرافیایی 24
ارتباط با دریا 25
جدا شدن بابلسر و فریدونکنار 26
محله‌های بابل 26
محله‌های جدید 27
بزرگراه‌ها، بلوارها و خیابان‌ها 27
میدان‌ها 28
زبان 28
دین 29
فضای سبز 30
سینما و تئاتر 31
نگارخانه ها 32
جشنواره‌ها 32
جشنواره فیلم کوتاه وارِش 32
جشنواره ملی بهار نارنج 33
سایر ورزش‌ها 34
اماکن گردشگری طبیعی 35
جنگل‌ها 36
آبشارها 36
چشمه‌ها 37
ییلاق‌ها 37
اماکن مذهبی 39
اماکن تاریخی 40
مراکز خرید و بازارها 47
میوه و تره بار 48
بازار ماهی 49
فرودگاه بابل 49
راه‌آهن 49
راه‌های زمینی 49
پایانه‌های مسافربری 50
تاکسی 51
بررسی نقش حمل و نقل بین شهری و صنعت ریلی در گردشگری استان مازندران (شهرستان بابل) 51
بررسي راه آهن ناحیه شمال 52
بررسي وضعيت آتي صنعت گردشگري در اداره حمل و نقل ریلی بابل 53
سهم راه آهن از جابجايي گردشگران نوروزي در استانهاي شمالي كشور 55
فصل چهارم 57
یافته های تحقیق 57
نقش دولت در توسعه جهانگردی 61
اهمیت و نقش توریسم در اقتصاد استان 63
مشکلات و تنگناهای بخش توریسم در استان مازندران 64
فصل چهارم 68
نتیجه گیری و منابع 68
پیشنهادها 70
منابع: 74

فصل اول
کلیات

مقدمه
امروزه صنعت جهانگردي به عنوان يكي از مهمترين صنايع جهان كه نقش عمده‌اي در بهبود وضعيت اقتصادي كشورها وتوسعه اقتصادي آنها دارد، از سوي كارشناسان، دانشمندان، مديران و برنامه‌ريزان اقتصادي كشورهاي مختلف مورد توجه قرار گرفته است، «تاثير اقتصادي اين صنعت به حدي قابل ملاحظه است كه حدودا مخارج 7% از سرمايه جهان را دربر مي‌گيرد». (به واسطه اين توجه ويژه و به منظور بهره‌برداري موثرتر از اين صنعت در راستاي توسعه اقتصادي، اركان اصلي صنعت جهانگردي كانون توجه برنامه ريزان بوده است، مواردي نظير منابع جهانگردي، تاسيسات و تجهيزات جهانگردي واز همه مهمتر حمل ونقل و اجزاي آن.)
«توسعه فعاليت‌هاي اقتصادي، اجتماعي و زيست‌محيطي در بسياري از ابعاد با فعاليت‌هاي مرتبط با امر جهانگردي گره خورده است. كسب درآمدهاي ارزي از منابع غير نفتي در ايران، تاكيد بر توسعه روابط فرهنگي با ساير ملل و تمدنها و ساير مقولاتي از اين دست، متوليان امر را به بازنگري در اهداف و برنامه‌ها واداشته است. لذا توجه به نقش زيرساخت‌ها و اركان اصلي جهانگردي كه در واقع بدون آنها و يا در صورت ضعف در هريك از آنها، توسعه در صنعت جهانگردي امكانپذير نمي‌باشد، به عنوان يكي از چالش‌هاي اصلي دست‌اندركاران و برنامه‌ريزان و از همه مهمتر مسئولان كشور قرار گرفته است.
در واقع عامل اصلي پيشرفت وفراگير شدن جهانگردي ، صنعت حمل ونقل بوده است لذا توجه به نقش حمل ونقل در صنعت جهانگردي مهمترين گام در جهت برنامه ريزي بمنظور توسعه جهانگردي در كشورها مي باشد . اين مقاله سعي دارد ضمن معرفي وشناخت حمل ونقل واجزاء آن ، به بيان نقش اين صنعت در صنعت جهانگردي بپردازد .
اهمیت تحقیق:
استان مازندران و شهر بابل با برخورداري از تمدن كهن و آثار تاريخي غني و جاذبه هاي متعدد فرهنگي و طبيعي و وجود جنگل انبوه در یک سو و دریای خزر در سوی دیگر مي تواند يكي از قطب هاي مهم گردشگري باشد. و توا نايي بالقوه فراواني در بهره گيري از صنعت توريسم را دارد . شرايط آب و هوايي مناسب، آب هاي فراوان و پوشش گياهي، رودخانه ها، چشمه ها و آبشارها، غارها و قلعه ها، درياچه نيلگون خزر با سواحل زيبا در اين استان قرار دارد. لذا اهمیت به معقوله توریست و همینطور حمل و نقل بین شهری که بر توریسم تاثیر گذار است که متاسفانه کم توجهی شده است از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
اهداف تحقیق:
ساختار حمل و نقل و دسترسي راحت و با كيفيت بالا براي گردشگران يكي از مهمترين ملزومات ايجاد هر منطقه گردش گري است . در اغلب مناطق توسعه يافته گردشگري ، شبكه حمل و نقل وسيع و مناسب وجود دارد . اهميت نوع سامانه حمل و نقل در كشورهاي مختلف براي گردشگران متفاوت است. جهانگردي به معني گذران اوقات فراغت ، باب تازه اي ازسفرهاي مورد نياز انسان قرن بيستم است. كه مي رود به عنوان يك صنعت پاك در قرن 21 بسوي عالم گير شدن حركت مي كند. و به عبارت ديگر گردشگري تنها يك خواسته و نياز نيست، بلكه يك حق است. ترديدي نيست كه رشد سيستم گردشگري مديون توسعه سيستم حمل و نقل ميباشد. امروزه يكي از معيارهاي سنجش سطح توسعه يافتگي هر سرزميني، نظام حمل و نقل آن سرزمين است. حمل و نقل به مثابه بال هاي پرنده
وجهانگردي خود پرنده است. با توجه به اینکه شهر بابل دارای مناطق گردشگری بسیار است و عدم وجود راه های ارتباطی بین شهری مناسب سبب کمبود در زمینه طوریسم شده است هدف این تحقیق را با عنوان بررسی حمل و نقل بین شهری در شهرستان بابل را بررسی می کنیم.

روش تحقيق
در اين مقاله ابتدا با مطالعات كتابخانه اي و مراجعه به سازمان ها و ادارات و مراكز مرتبط داده ها و آمارهاي مورد نياز گردآوري و سپس با مطالعه ميداني و مشاهده اطلاعات مورد نياز محل پژوهش برداري گرديد. هم چنين از سايت هاي اينترنتي، روزنامه ها و مجلات و نشريات متعدد بهره برداري گرديد.
محدوده مطالعاتی:
شهرستان بابل و راههای ختم شده به شهر آمل ساری و بابلسر مورد بررسی قرار می گیرد.1

فصل دوم
ادبیات تحقیق

تعريف جهانگردي
در فرهنگ معين جهانگردي «دراقطار عالم سفر كردن و شناخت» معني شده است.
در ( longman dic) توريسم تحت عنوان «مسافرت براي تفريح و سرگرمي» به كار گرفته شده است.
در ( webestes dic ) توريسم چنين تعريف شده است:
«سفري كه در آن مسافر به مقصدي رفته وسپس به محل سكونت خود باز گردد.»
سازمان جهاني جهانگردي (unwto ) در سال 1993 جهانگردي را به صورت زير تعريف مي‌كند:
«جهانگردي به تمامي فعاليتهايي كه يك فرد يا افراد در طول مسافرت در مكاني خارج از محيط معمول كار وزندگي خود انجام مي‌دهند، اطلاق مي‌شود. اين مسافرت بيش از يكسال طول نمي‌كشد و هدف فرد يا افراد تفريح و سياحت، تجارت و يا اهداف ديگر است».
اين سازمان، جهانگرد را به دو دسته تفكيك مي‌كند:
1- ديدار كننده يك روزه
2- جهانگرد(گردشگر)
ديدار كننده يك روزه: فردي كه تنها يك روز را در كشور و يا محل بازديد صرف كند و شب به كشور و يا محل معمول كار و زندگي خود بازگردد.
گردشگر: فردي كه حداقل يك شب را در كشور و يا محل بازذيد صرف كند.
حداكثر مدتي كه يك گردشگر مي‌تواند در يك كشور يا مكان ديگر صرف كند، يكسال (12 ماه) مي‌باشد و چنانچه مدت اقامت او بي از يك سال طول بكشد، اين شخص ديگر گردشگر محسوب نمي‌شود. همچنين هدف يك گردشگر نبايستي كسب درآمد و يا پيدا كردن يك شغل در كشور يا مكان بازديد باشد.
سازمان جهاني جهانگردي سه نوع گشت را از يكديگر متمايز مي‌كند:
گشتهاي برون مرزي، كه سامل مسافرت افراد مقيم در كشوري به كشورهاي ديگر مي‌گردد.
گشتهاي درون مرزي ، كه شامل مسافرت افراد غير مقيم كشوري در داخل آن كشور مي‌باشد.
گشتهاي محلي، كه شامل مسافرت افراد مقيم كشور در داخل آن كشور مي‌شود.
گردشگري بين المللي متشكل از گشتهاي درون مرزي و برون‌مرزي است.
در كنفرانس بين المللي كه درباره مسافرت و آمارهاي جهانگردي، در سال1991توسط سازمان جهاني جهانگردي ودولت كانادا در اتاوا برگزار شد، در زمينه تعريف واژگان،اصطلاحات و طبقه بندي آنها تصميماتي گرفته شد كه در ذيل آمده است:
«جهانگردي، كارهايي است كه فرد در مسافرت و در مكاني خارج از محيط عادي خود انجام مي‌دهد، اين مسافرت بيش از يكسال طول نمي‌كشد و هدف آن تفريح،تجارت يا فعاليتهاي ديگر است».
«جهانگرد يا گردشگر tourist (ديداركننده يك شبه) كسي است كه دست‌كم، يك شب در اقامتگاه عمومي يا خصوصي در محل بازديد به سر برد».
«گردشگر يك روزه same day visitor كسي است كه يك روز به مكان ديگري مي‌رود ولي شب را در آنجا نمي‌گذراند.»

تعريف حمل ونقل
يكي از مهمترين زير ساختها ويا اركان جهانگردي حمل ونقل مي باشد .
«در معني لغوي «حمل» به معناي برداشتن بار و «نقل» به معناي جابه‌جا كردن است؛ در نتيجه در حالت كلي و با اين تفسير حمل و نقل شامل جابه‌جا شدن انسان نمي‌شود ولي آنچه كه در زبان فارسي مصطلح شده است، حمل و نقل در برگيرنده انسان و هر نوع كالا اعم از جامد، مايع، گاز و حتي امواج مي‌شود.
در بعضي كتب، كلمه حمل و نقل كه خود ترجمه transportation است را تحت عنوان «جابه‌جاگري» به كار مي‌برند.
مفهوم حمل و نقل به لحاظ اقتصادي عبارت است از:
«تغيير مكاني اشخاص (حمل و نقل مسافر) و حمل و نقل كالا، بين دو نقطه جغرافيايي».
به طور كلي وجوه مشترك كليه شيوه‌هاي حمل و نقل را كه در نمودار ب نشان داده شده است، عناصر اصلي حمل و نقل گويند و شامل موارد ذيل مي‌باشد:
1 – راه 2- وسيله نقليه 3-نيروي محركه 4- تاسيسات و مستحدثات

حمل و نقل و جهانگردي در مسير تاريخ
اولين جهانگردان بمانند همه انسانهاي گذشته به صورت پياده مسافرت مي‌كردند، در طول زمان با توسعه حمل و نقل اين امكان فراهم آمد تا مردم راحت‌تر و سريعتر مسافت‌ها را طي نمايند، لذا جهانگردي فراگير شد.
«ارتباط بين حمل و نقل و جهانگردي را مي‌توان به 5 دوره تقسيم كرد:
1- دوره سفر با دليجان:
اولين نوع وسيله حمل ونقل كه با استفاده از چرخ در خدمت جهانگردي قرار گرفت دليجان (stagecoach) بود كه در قرن 15 ميلادي در مجارستان اختراع شد و در آن زمان در خطوط مشخص شده مسافران را جابه‌جا مي‌كرد، در قرن 19 سفر كردن به وسيله دليجان در بريتانيا و ساير كشورها معروفيت زيادي يافت.
2- دوره سفرهاي آبي:
سفرهاي آبي نوع ديگر حمل و نقل بود كه در خدمت جهانگردي قرار گرفت، در اين زمان قايق‌ها، ضمن حمل بار به جابه‌جايي مسافران نيز اقدام نمودند، از جمله اين سفرهاي دريايي، سفرهاي دريايي بين شهرهاي منچستر و لندن در انگلستان بود كه در قرن 18 انجام مي‌شد.
كشتي‌هاي بخار از سال 1815 در رودخانه‌هاي بزرگ انگليس، از جمله Thame در لندن، رفت وآمد مي‌كردند و استفاده از اين نوع كشتي‌ها جهت گردش و تفريح بسيار معروف شده بود.
3- دوره سفر از طريق راه آهن:
در سال 1825 براي اولين بار راه آهن در انگلستان ساخته شد و از سال 1830 جابه‌جايي مسافران از طريق راه‌آهن آغاز گرديد. از جمله خطوط راه آهن آن زمان خط ليورپول ـ منچستر بود، كرايه اين قطارها بسيار پايين بود «درحدود 1 پني» كه بسيار ارزانتر از كرايه دليجان‌ها بود و به همين دليل معروفيت زيادي پيدا كرد، سرعت اين قطارها به 18 مايل مي‌رسيد به همين دليل بعضي‌ها اين پديده را يك پديده شيطاني مي‌پنداشتند.
4-دوره سفر با اتومبيل واتوبوس:
اتومبيل براي اولين بار در آمريكا به منظور سفر كردن رايج شد، در سال 1908 يك نوع اتومبيل مدل «تي» توسط شركت فورد به بازار عرضه شد. با ورود اتومبيل به عرصه حمل ونقل در واقع يك انقلاب بزرگ در مسافرت به وجود آمد و همين امر باعث تقاضاي بالا براي احداث جاده شد، به طوري كه در سال 1920 جاده‌هاي زيادي احداث شد و رفته‌رفته اتومبيل به عنوان يكي از مهمترين وسايل نقليه براي مسافرت مطرح شد. اتوبوس نيز بلافاصله بعد از پيدايش اتومبيل ساخته شد و به منظور مسافرت دسته جمعي مورد استفاده قرار گرفت.
5- دوره مسافرت با هواپيما:
براي اولين بار در سال 1903 در ايالت كاروليناي شمالي آمريكا اولين هواپيما به پرواز درآمد. درحدود 1920 بود كه در آلمان پروازهاي زمان بندي شده

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید