آمار توصيفي استفاده شد. پس از تأييد طبيعي بودن توزيع داده ها با آزمون كولموگروف_اسميرنوف، براي بررسي تغييرات ميانگين ها آزمون اندازه گيري هاي مکرر 2 سطحي و 3 سطحي استفاده شد. آزمون فرضيه ها با سطح معني داري 05/0P مورد آزمايش قرار گرفت.

4-1) مقدمه
در اين فصل به توصيف و تجزيه و تحليل اطلاعات مي پردازيم. بدين منظور در بخش اول به بررسي نرمال بودن متغيرها پرداخته مي شود و در بخش دوم، تحليل آماري داده ها، تدوين فرضيه هاي پژوهش و آزمون فرضيات مورد بررسي قرار گرفته است.
4-2) توصيف آماري داده ها
تعداد 37 دانشجو غير ورزشکار مرد با دامنه سني 18 تا 28 سال در اين تحقيق به عنوان آزمودني شرکت کردند.
نتايج آزمون تحليل واريانس ANOVA نشان داد که تغييرات حجم پلاسما در هيچ يک از گروه ها معنادار نيست.
در جداول 4-1 و 4-2 مشخصات آماري آزمودني ها شامل سن، اندازه هاي تن سنجي، حداکثر اکسيژن مصرفي، لاکتات استراحتي، لاکتات بيشينه، کورتيزول استراحتي و بيشينه پيش از اعمال متغيير مستقل نشان داده شده است.

جدول 4-1: آماره هاي گرايش به مرکز و پراکندگي آزمودني ها پيش از اعمال متغيير مستقل
متغيرها
گروه ها
ميانگينانحراف معيار
حداقل
حداکثر
سن
سال
تمرين هوازي
31/1 2/21
19
24

مکمل
39/1 8/24
23
27

تمرين هوازي و مکمل
84/2 1/23
19
27

شاهد
15/3 5/23
18
28
قد
(سانتي متر)

تمرين هوازي
59/5 175
165
182

مکمل
92/4 5/172
166
181

تمرين هوازي و مکمل
37/4 7/177
168
185

شاهد
99/3 4/173
169
180
وزن
(کيلوگرم)
تمرين هوازي
68/9 95/66
80/51
80

مکمل
97/11 86/64
70/51
50/85

تمرين هوازي و مکمل
85/8 99/69
40/55
80/81

شاهد
18/6 35/70
10/59
60/79
نمايه توده بدن
(کيلوگرم بر متر مربع)
تمرين هوازي
03/3 87/21
16/20
70/25

مکمل
54/3 75/21
20/18
80/27

تمرين هوازي و مکمل
36/2 09/22
50/17
60/25

شاهد
95/1 23
50/20
10/25
درصد چربي
تمرين هوازي
27/6 44/16
60/6
70/26

مکمل
72/6 22/16
50/7
20/28

تمرين هوازي و مکمل
27/4 62/16
50/12
50/26

شاهد
31/7 77/14
60/4
50/26
حداکثر اکسيژن مصرفي
(ميلي ليتر بر کيلوگرم وزن بدن در دقيقه)
تمرين هوازي
09/6 3/36
29
46

مکمل
66/5 5/35
26
45

تمرين هوازي و مکمل
36/3 37
34
45

شاهد
77/3 28/38
34
44

جدول 4-2: آماره هاي گرايش به مرکز و پراکندگي آزمودني ها پيش از اعمال متغيير مستقل
متغييرها
گروه ها
ميانگين انحراف معيار
حداقل
حداکثر
لاکتات استراحتي
ميلي گرم بر دسي ليتر
تمرين هوازي
81/2 71/10
90/7
10/18

مکمل
86/3 28/9
30/6
60/18

تمرين هوازي و مکمل
62/2 69/10
30/6
16

شاهد
08/2 25/9
10/7
10/12
لاکتات بيشينه
ميلي گرم بر دسي ليتر
تمرين هوازي
88/17 35/95
72
131

مکمل
57/20 1/84
50
114

تمرين هوازي و مکمل
06/17 8/90
66
123

شاهد
74/7 42/80
69
91
کورتيزول استراحتي
نانو گرم بر دسي ليتر
تمرين هوازي
82/25 4/110
69
150

مکمل
44/51 121
70
242

تمرين هوازي و مکمل
65/26 6/100
62
142

شاهد
82/19 99
79
131
کورتيزول بيشينه
نانو گرم بر دسي ليتر
تمرين هوازي
47/39 7/139
71
195

مکمل
78/68 6/170
89
328

تمرين هوازي و مکمل
78/52 9/187
122
297

شاهد
96/14 180
165
201

4-3) تجزيه و تحليل استنباطي يافته ها
4-3-1) آزمون نرمال بودن توزيع داده ها
به منظور بررسي و تاييد نرمال بودن داده ها از آزمون کلموگروف – اسميرنوف استفاده شد. لازم به ذكر است كه ميزان خطا در تمام موارد (05/0 P) در نظر گرفته شد. (جدول 4-3)، (جدول 4-4)
جدول 4-3 : نتايج آزمون کلموگروف – اسميرنوف براي متغييرهاي سن و اندازه هاي تن سنجي آزمودني ها قبل از اعمال متغيير مستقل
متغيرها
گروه ها
مقدار Z
سطح معناداري
سن
سال
تمرين هوازي
823/0
507/0

مکمل
684/0
737/0

تمرين هوازي و مکمل
476/0
977/0

شاهد
440/0
990/0
قد
(سانتي متر)

تمرين هوازي
514/0
954/0

مکمل
444/0
989/0

تمرين هوازي و مکمل
787/0
566/0

شاهد
617/0
841/0
وزن
(کيلوگرم)
تمرين هوازي
491/0
969/0

مکمل
666/0
767/0

تمرين هوازي و مکمل
548/0
924/0

شاهد
584/0
884/0
نمايه توده بدن
(کيلوگرم بر متر مربع)
تمرين هوازي
471/0
980/0

مکمل
660/0
776/0

تمرين هوازي و مکمل
689/0
73/0

شاهد
694/0
721/0
درصد چربي
تمرين هوازي
719/0
679/0

مکمل
362/0
999/0

تمرين هوازي و مکمل
627/0
827/0

شاهد
593/0
873/0
جدول 4-4: نتايج آزمون کلموگروف – اسميرنوف براي متغييرهاي لاکتات، کورتيزول و VO2max در مرحله پيش و پس آزمون
متغييرها
گروه ها
مقدار Z
سطح معناداري

پيش آزمون
پس آزمون
پيش آزمون
پس آزمون
لاکتات بيشينه
ميلي گرم بر دسي ليتر
تمرين هوازي
557/0
427/0
916/0
993/0

مکمل
506/0
480/0
960/0
976/0

تمرين هوازي و مکمل
491/0
523/0
969/0
947/0

شاهد
373/0
437/0
999/0
991/0
کورتيزول بيشينه
نانو گرم بر دسي ليتر
تمرين هوازي
519/0
505/0
950/0
960/0

مکمل
580/0
945/0
890/0
333/0

تمرين هوازي و مکمل
516/0
590/0
953/0
877/0

شاهد
787/0
725/0
565/0
670/0
حداکثر اکسيژن مصرفي
(ميلي ليتر بر کيلوگرم وزن بدن در دقيقه)
تمرين هوازي
519/0
527/0
950/0
944/0

مکمل
409/0
479/0
996/0
976/0

تمرين هوازي و مکمل
686/0
789/0
735/0
562/0

شاهد
417/0
450/0
995/0
987/0

با توجه به نتايج آزمون کلموگروف – اسميرنوف، همان گونه که در جدول هاي (جدول 4-3)، (جدول 4-4) مشاهده مي شود، تمام توزيع ها از لحاظ آماري نرمال مي باشند (05/0 P).
4-3-2) آزمون همگن بودن گروه ها
پس از تاييد پيش فرض نرمال بودن توزيع داده ها، همانطور که در جداول (4-5) و (4-6) مشخص است از آزمون لون براي تاييد همگن بودن گروه ها در متغيير هاي مورد نظر پيش از مداخله متغيير مستقل استفاده شد (05/0 P).
جدول 4-5 : نتايج آزمون همگن بودن گروه ها براي متغييرهاي سن و اندازه هاي تن سنجي آزمودني ها قبل از اعمال متغيير مستقل
متغيرها
گروه ها
مقدار آزمون لون
سطح معناداري P
سن
سال
تمرين هوازي
860/2
052/0

مکمل

تمرين هوازي و مکمل

شاهد

قد
(سانتي متر)

تمرين هوازي
9/0
452/0

مکمل

تمرين هوازي و مکمل

شاهد

وزن
(کيلوگرم)
تمرين هوازي
327/2
093/0

مکمل

تمرين هوازي و مکمل

شاهد

نمايه توده بدن
(کيلوگرم بر متر مربع)
تمرين هوازي
869/1
154/0

مکمل

تمرين هوازي و مکمل

شاهد

درصد چربي
تمرين هوازي
013/1
399/0

مکمل

تمرين هوازي و مکمل

شاهد

جدول 4-6: نتايج آزمون همگن بودن گروه ها براي متغييرهاي لاکتات، کورتيزول و VO2max قبل از اعمال متغيير مستقل
متغييرها
گروه ها
مقدار آزمون لون
سطح معناداري P
لاکتات بيشينه
ميلي گرم بر دسي ليتر
تمرين هوازي
711/1
184/0

مکمل

تمرين هوازي و مکمل

شاهد

کورتيزول بيشينه
نانو گرم بر دسي ليتر
تمرين هوازي
816/1
163/0

مکمل

تمرين هوازي و مکمل

شاهد

حداکثر اکسيژن مصرفي
(ميلي ليتر بر کيلوگرم وزن بدن در دقيقه)
تمرين هوازي
712/1
184/0

مکمل

تمرين هوازي و مکمل

شاهد

نتايج آزمون لون نشان مي دهد بين هيچکدام از متغيير ها در مرحله پيش آزمون تفاوت معناداري وجود ندارد و اين نشان از تجانس بين گروه ها است. با توجه به اين نتايج از آزمون اندازه گيري هاي مکرر 2 سطحي و 3 سطحي براي آزمون فرضيه ها استفاده شد.

4-4) آزمون فرضيه ها
فرضيه صفر (1):
هشت هفته تمرين هوازي بر سطح لاکتات پلاسماي خون دانشجويان غير ورزشکار تاثير ندارد (05/0P) معنادار است.
نتيجه:
* تغييرات درون گروهي سطح لاکتات بيشينه خون معنادار است (000/0=P؛836/19=(1،15)F)؛
* تغييرات تعاملي سطح لاکتات بيشينه خون معنادار است (000/0=P؛304/21=(1،15)F)؛
* تغييرات بين گروهي سطح لاکتات بيشينه خون معنادار نيست (410/0=P؛718/0=(1،15)F)؛
* هشت هفته تمرين هوازي بر سطح لاکتات پلاسما خون دانشجويان غير ورزشکار تاثير دارد (05/0P).

نمودار 4-1: تغييرات ميانگين سطح پلاسمايي لاکتات گروه هاي تمرين هوازي و شاهد در پيش آزمون و پس آزمون.

فرضيه صفر (2):
هشت هفته تمرين هوازي بر سطح کورتيزول سرم خون دانشجويان غير ورزشکار تاثير ندارد (05/0P) معنادار است.
نتيجه:
* تغييرات درون گروهي ميزان VO2max معنادار است (001/0=P؛004/17=(1،15)F)؛
* تغييرات تعاملي ميزان VO2max معنادار است (000/0=P؛863/13=(1،15)F)؛
* تغييرات بين گروهي ميزان VO2max معنادار نيست (095/0=P؛763/0=(1،15)F)؛
* هشت هفته تمرين هوازي بر ميزان VO2max دانشجويان غير ورزشکار تاثير دارد (05/0P).

نمودار 4-3: تغييرات ميانگين مقادير VO2max گروه هاي تمرين هوازي و شاهد در پيش آزمون و پس آزمون.

فرضيه صفر (4):
مصرف مکمل اسطوخودوس بر سطح لاکتات پلاسماي خون دانشجويان غير ورزشکار تاثير ندارد (05/0P) معنادار است.
نتيجه:
* تغييرات درون گروهي سطح لاکتات بيشينه خون معنادار است (011/0=P؛407/8=(1،15)F)؛
* تغييرات تعاملي سطح لاکتات بيشينه خون معنادار است (008/0=P؛286/9=(1،15)F)؛
* تغييرات بين گروهي سطح لاکتات بيشينه خون معنادار نيست (085/0=P؛774/0=(1،15)F)؛
* مصرف مکمل اسطوخودوس بر سطح لاکتات پلاسما خون دانشجويان غير ورزشکار تاثير دارد (05/0P).

نمودار 4-4: تغييرات ميانگين سطح پلاسمايي لاکتات گروه هاي مکمل و شاهد در پيش آزمون وپس آزمون.

فرضيه صفر (5):
مصرف مکمل اسطوخودوس بر سطح کورتيزول سرم خون دانشجويان غير ورزشکار تاثير ندارد (05/0P) معنادار است.
نتيجه:
* تغييرات درون گروهي سطح سرمي کورتيزول معنادار است (01/0=P؛780/7=(1،15)F)؛
* تغييرات تعاملي سطح سرمي کورتيزول معنادار است (008/0=P؛342/9=(1،15)F)؛
* تغييرات بين گروهي سطح سرمي کورتيزول معنادار نيست (311/0=P؛101/0=(1،15)F)؛
* مصرف مکمل اسطوخودوس بر سطح کورتيزول سرم خون دانشجويان غير ورزشکار تاثير دارد (05/0P).
نمودار 4-5: تغييرات ميانگين سطح سرمي کورتيزول گروه هاي مکمل و شاهد در پيش آزمون و پس آزمون.

فرضيه صفر (6):
مصرف مکمل اسطوخودوس بر ميزان VO2max دانشجويان غير ورزشکار تاثير ندارد (05/0P) معنادار است.
نتيجه:
* تغييرات درون گروهي ميزان VO2max معنادار است (007/0=P؛901/9=(1،15)F)؛
* تغييرات تعاملي ميزان VO2max معنادار است (012/0=P؛129/8=(1،15)F)؛
* تغييرات بين گروهي ميزان VO2max معنادار نيست (000/0=P؛989/0=(1،15)F)؛

* مصرف مکمل اسطوخودوس بر ميزان VO2max دانشجويان غير ورزشکار تاثير دارد (05/0P).

نمودار 4-6: تغييرات ميانگين مقادير VO2max گروه هاي مکمل و شاهد در پيش آزمون و پس آزمون.

فرضيه صفر (7):
هشت هفته تمرين هوازي و مصرف مکمل اسطوخودوس بر سطح لاکتات پلاسماي خون دانشجويان غير ورزشکار تاثير ندارد (05/0P) معنادار است.
نتيجه:
* تغييرات درون گروهي سطح لاکتات بيشينه خون معنادار است (007/0=P؛564/9=(1،15)F)؛
* تغييرات تعاملي سطح لاکتات بيشينه خون معنادار است (005/0P=؛644/10=(1،15)F)؛
* تغييرات بين

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید